Toen ik 16 was raakte ik geïnteresseerd in beleggen door mijn leraar Economie 2 (handel) op de middelbare school. Mijn leraar pochte regelmatig hoe hij voor de gehele familie geld had verdiend door aandelen ASML te kopen rond de 6 gulden.
Ik moet nog wel eens aan de beste man denken want ik denk dat hij zoals zovelen van ons zijn aandelen te vroeg verkocht heeft. Met de huidige koers van 524 Euro had hij een rendement kunnen maken van 19.000% en was de gehele familie multi miljonair geweest.
Ikzelf raakte steeds meer geïnteresseerd in vooral de AEX en na een jaar op papier handelen wilde ik graag 500 gulden investeren in het aandeel KPN. Daarvoor moest ik een afspraak maken bij de bank met een medewerker van de beleggingsafdeling.
Toen ik bij de afspraak aankwam duurde het gesprek ongeveer 5 minuten.
Ik vertelde mijn visie over dat de koers van KPN weliswaar zwaar onder druk lag door het faillissement van KPNQwest en het knappen van de internet bubbel maar dat de overheid nooit ging toelaten dat de leverancier van de vaste telefoonlijnen failliet zou gaan. De koers stond rond de 4 gulden en dat leek mij na de enorme crash een perfect moment om in te stappen.
Helaas was de bank medewerker het niet met mij eens en vond hij het een slecht idee dat iemand van mijn leeftijd ging investeren op de aandelenmarkt.
Wat vonden mijn ouders hier wel niet van!? Ik vertelde hem dat ik er veel met mijn vader over sprak en dat hij mij juist had aangeraden om dan bij de bank aan te kloppen.
De medewerker gaf aan dat KPN een slechte investering zou zijn want die gingen binnenkort failliet en ik kon niet mijn 500 gulden inwisselen voor aandelen KPN. Gedesillusioneerd ging ik naar huis, wat was ik boos! Hoe kon het zo zijn dat als ik mijn eigen geld wilde investeren de bank kon beslissen dat dit niet mogelijk was.
Ik denk dat hier mijn lichte aversie tegen banken is begonnen..
